Het verhaal van Faith, update 27-12-2010
27-12-2010
En de volgende update van de baasjes van Faith op 28-12-2010
Bijgaand een drietal foto’s van vandaag. Vanochtend zijn we met haar naar de da geweest om het verband te laten wisselen, maar de wond (wat nu dus geen wond meer is) zag er zo mooi uit dat verband niet meer nodig is. We moeten het litteken wel een aantal keer per dag zalven. Voorlopig hoeven we niet meer terug naar de da!
.jpg)
Update 27-12-2010
Hier weer een update van Faith, geschreven door haar opvangers Ton en Angele.
Het gaat heel goed met Faith,ze is al aardig op haar gemak bij ons. Ze weet nu ook dat de bank wel heel lekker is om op te slapen.
We moeten nu 2 keer per week naar de dierenarts om het verband te laten verwisselen.Ze doen het nu zonder narcose.
Vandaag heeft ze geen kik gegeven!! Maar een beter kerstkado konden we niet krijgen vandaag: DE WOND IS HELEMAAL DICHT!!!!
Ongelooflijk wat een goed werk van de dierenartsen!!!
De kap moet ze nog wel een lange tijd op, want het huidje is natuurlijk heel erg dun en ze kan het natuurlijk snel openstoten of met haar poot er aan zitten, want het gaat heel erg jeuken. Het gat moet zich nu gaan opvullen met bindweefsel, maar dat moet het lichaam zelf doen.
Alleen de linkerkant van haar lip blijft omhoog staan, dus we hebben nu een lachende hond. Als het verband eraf is zal ik gauw foto"s plaatsen, ze heeft dan toch weer zo een lief koppie.
Ton en Angele, geweldig al dat werk dat jullie voor Faith hebben verzet, klasse! En Joan (www.pawscrete.org) super dat je Faith op Kreta hebt gered en haar een nieuw leven hebt gegeven! Petje af!
Update 11 december 2010
van haar opvangbaasjes:
Faith mag dit weekend weer bij ons zijn, maar ze gaat maandag weer terug naar de kliniek, want de wond is nog niet helemaal dicht. Niettemin is de wond op dit moment al weer een stuk kleiner. De DA verwacht dat de natuur uiteindelijk zijn werk doet en de wond uit zichzelf geneest, dus zonder huidtransplantatie.Verwachting is dat ze voor de Kerst genezen naar huis kan.
Op dit moment krijgt ze nog steeds veel antibiotica en een pijnstiller, hoewel wij niet de indruk hebben
dat Faith pijn lijdt. Het is een bijzondere, heel erg op mensen gerichte hond; dat is toch apart gezien hetgeen ze allemaal heeft meegemaakt; wél is ze nog heel erg nerveus en druk; tot onze verbazing is ze ook goed zindelijk.
Ze bivakkeert bij ons in de keuken en niet bij de andere honden om alle risico’s te vermijden.
Wel is ze inmiddels al redelijk verwend; haar lievelingskostje is ham, waardoor ook haar medicijnen makkelijk zijn toe te dienen. Een gegrild stukje rundvlees gaat er ook uitstekend in; in de brokken van de kliniek heeft ze niet veel interesse.
Haar linkeroogje heeft nog behandeling nodig; dit moet 4x per dag gezalfd worden, maar ze ondergaat deze behandeling zonder verzet. Ook mogen we nu met onze handen onder de kap komen.
Het is allemaal heel bijzonder hoe Faith in 3 weken tijd zoveel vooruit is gegaan. Het is spannend of ze straks met onze andere 8 honden kan omgaan; bij de dierenarts ging het evenwel goed en liep daar los met de 2 eigen honden van de DA’s als er geen patienten waren.
Update 3 december 2010
Het afgelopen weekend heeft Faith heerlijk bij haar opvangbaasjes doorgebracht. Helaas moest ze maandagochtend weer naar de kliniek, maar ook daar wordt ze goed verzorgd. 5 x Per dag wordt ze uitgelaten en ze krijg er veel aandacht. De wond en haar bloedwaardes moeten goed in de gaten gehouden worden, maar zoals het er nu naar uitziet gaat het heel goed!
Hierbij ook een stand van de tot nu toe gestorte bijdragen voor Faith: € 1.935,00!!! Geweldig, wat een lieve mensen die met haar meeleven en haar willen helpen. Namens Mirtos heel erg veel dank hiervoor!
Update gastgezin 26 november 2010:
Vandaag gaan ze het verband verwisselen, en dan gaan ze kijken hoe de wond er uit ziet. Het moet helemaal droog en niet ontstoken zijn. Misschien mag ze het weekend naar huis, even bijtanken.Er is natuurlijk best veel gebeurd deze week .
Morgen lekker knuffelen, eten, slapen en wandelen. Je merkt wel dat je na 1 week toch wel heel bezorgd bent, of alles wel goed blijft gaan. Ik ben heel blij dat de dierenartsen heel positief zijn, ook al is het nog een hele lange weg voor haar.
Maar aan Faith ligt het niet, die blijft gewoon doorknokken!
En een filmpje van Faith: tinypic.com/r/1zxkrx3/7
Update 24 november 2010:
Het gaat stapje voor stapje steeds beter met Faith! Op 22 november is Faith samen met haar redster Joan van PAWS Crete naar Nederland gevlogen om haar hier verder te laten helpen. Op 23 november is Faith in de kliniek opgenomen en een superlief gastgezin zal Faith verder begeleiden, regelmatig in de kliniek opzoeken en tijdelijk in hun huis opnemen. Hieronder hun update:
Zojuist gebeld door chirurg. Faith doet het uitstekend en de wond geneest aan de binnenkant prachtig, sinds de aangebrachte drain verwijderd is. Ook is er al resultaat van een deel van het bloedonderzoek, Faith heeft geen Leishmania en andere Middellandse zee ellende. Alleen zijn er wel verhoogde Lyme-waarden. Ze is nog te jong voor specifieke medicijnen daarvoor, maar de anti-biotica die ze nu krijgt werkt ook hiervoor uitstekend.
Ze was niet bepaald tevreden over het hechtwerk op Kreta; daar zal deels nog wat herstelwerk aan te pas gaan komen.
Ook is er nog een open stuk bot, dat eventueel behandeling zou behoeven. Ze hoopt evenwel dat de natuur zijn werk zal doen en zelf wat botvlies gaat aanmaken op het bot te bedekken. Verder zitten er nog een groot aantal hagelkorrels in haar lichaam, in de sinus en de lip die vanwege het loodgehalte voor infectie kunnen zorgen. Niettemin was ze zeer tevreden over de ontwikkeling van Faith en het herstel van de wond. Door haar herstel heeft ze gewicht verloren,300 gram, waardoor haar rantsoen nu is verhoogd. Vrijdag wordt het verband verwisseld, en als alles goed is zou ze voor het weekend bij ons thuis mogen zijn. Ik heb zojuist Joan gebeld om haar het goede nieuws te vertellen en haar dag kan niet meer stuk.
Update 19 november 2010:
Wat nieuwe foto´s van Faith van vandaag! De hechtingen blijven tot nu toe goed zitten, dus goed nieuws. Volgens Joan is ze een dapper, klein ding!
.jpg)
.jpg)
Update 17 november 2010:
Gisteren is Joan van PAWS Crete teruggegaan naar de dierenarts om het gat wat er nog was te laten dichten. De dierenarts wist niet zeker of dat zou lukken omdat na het schoonmaken van de wond er maar weinig vlees en huid over was om mee te werken maar het is gelukt en er is een buisje aangebracht om vocht en vuil te laten afvoeren.
Gisteravond werd ze wakker en was wel op haar benen aan het tollen maar ze begon meteen met haar staat te zwaaien wat een goed teken is. Ze heeft toen alleen wat kippensoep gegeten omdat Joan bang was dat ze ziek zou worden van de anesthesie.
Om Faith te beschermen tegen de vliegen die op haar wond afkomen had ze een muskietennet opgehangen rondom Faiths bed en Faith is zo slim dat als ze terugkomt van haar ommetje ze zelf haar kraag tegen het net aanduwt zodat er geen vliegen in haar kraag en wond kunnen komen.
update 14 november 2010:
Faith, zo heet de 10 maanden oude hond die van dichtbij door haar hoofd geschoten is, doet het wonderbaarlijk goed naar omstandigheden. Sinds gisteren eet ze uit de handen van haar verzorgster Joan van PAWS Crete. De eerste dag kreeg zij vloeistof door een spuitje maar sinds gisteren middag begon ze water en kippensoep van een bord te drinken en later op de avond zelf te eten. Dit is geweldig omdat ze namelijk medicijnen krijgt die ze niet op een nuchtere maag mag innemen en die krijgt ze nu toegediend in bolletjes met kaas.
Hier is een filmpje waarop je kan zien dat het naar omstandigheden goed met haar gaat:
11 november 2010:
Vanmiddag ontving ik van Joan Rapani, President van PAWS het onderstaande schokkende bericht. Wij willen de website niet overspoelen met dit soort berichten en foto’s maar deze berichten krijgen wij dagelijks binnen. Dit is de realiteit op Kreta en hier moet een einde aan komen! Daarom hebben we er voor gekozen om dit bericht op de website te plaatsen zodat men weet wat daar dagelijks speelt, waar de mensen die zich inzetten voor de dieren daar,
dag in dag uit mee geconfronteerd worden en waarom uw en onze hulp zo dringend nodig is.
Met vriendelijke groet,
Mariska de Liefde
Voorzitter Mirtos Animal Project
I’ve never seen anything like that in my life and hope I never will again. The vet wants to do everything he can to help us with the prosecution.
On closer inspection he found the small round shot balls so it was a shotgun but at close range - he may have been holding the dog while he shot him because the vet said the barrel must have been so close to her face to make that injury.
The amount and size of the maggots in her face showed she had been there for four or five days - god knows how she didn’t die of dehydration alone, never mind the horrific injury and infection.
The smell was so bad we were almost being sick in the car going to the vet.
She didn’t flinch or growl or anything when I had to pull her out of the narrow space she was wedged in between two walls at the church.
The old church caretaker found her inside the church yesterday when he went to clean and he put her outside. He phoned my husband George this morning (I think he didn’t know about us until he asked someone) then Jill and I went to get her.
Today is a holiday in Heraklion, I didn’t know when I called, and every shop, including the vet, was shut but when I phoned him he came out and opened up the surgery for us.
The vet was horrified and as soon as he saw her he asked if we wanted to put her to sleep and I said just sedate her first and take a closer look and then we will see. After he checked her over and removed all the maggots (he was worried they had reached her brain) I asked what he thought. I said if she will not have a chance for a good life we will put her straight to sleep but if she can recover we have to save her - he said we should try to save her. First we thought she had lost one eye but it is ok. She has lost some teeth but he said her jaw will be able to work so she will be able to eat eventually, if she can get through these first few days.
When I got home from the vet I thought she was already dead in the back of the car- she was completely limp as I picked her up and laid her down in her bed. The most important thing was to get some liquid inside her. All those days with not even water should have killed her. I made a solution of honey and warm water and, with a syringe, squeezed it in the good side of her mouth and it just poured out again. After two more attempts she swallowed - I couldn’t believe it. She swallowed about 7 or 8 tiny 2.5ml syringes of liquid but was so exhausted I left her quiet for an hour and by then the chicken soup was cooked and she had more than ten 5m syringes of it. I will give her more before bed and hopefully it will be enough for her stomach to take the antibiotics - two kinds and they are very strong and can’t be taken on an empty stomach.
She is so low I don’t know if she will survive tonight - if she does I think she has a good chance. Even if she does not make it she will die knowing that not all people are murderers and someone loves her. She deserves this chance whatever happens.
I asked the vet all about Tonnie and he showed me his x-ray. He said it was a horrible mess and there was a very good chance another operation would not be a success. He said as much as he believed it was the best decision to put Tonnie to sleep he also believed it was the right decision to try to save this poor girl because she could have a normal life. She is ten months old.
I don’t know what to do about finding and prosecuting (hopefully hanging) whoever did this but first I am going to contact Maria Houstoulakis to see what she suggests.
The vet wants photos too and he said perhaps he knows someone who is very rich (owns the Lacta chocolate company) and loves animals and he thinks he might help us in some way.
My phone was ringing all day but I’m going to email everyone to tell them to leave me alone for a few days - I can’t handle anyone else’s problems right now.