De redding van Max
23 juni 2007Vrijdag 01 juni zijn we voor 10 dagen naar Mirtos, Kreta vertrokken voor een lekkere vakantie. Met de Stichting Mirtos Animal Project hadden we al afgesproken dat we op 10 juni 5 pups mee terug zouden nemen voor nieuwe baasjes hier in Nederland zodat ze een goed en liefdevol leven hier kunnen gaan leiden. Op dinsdag zijn we op Kreta rond gaan rijden en wat zien we op de terugweg rennen over een drukke “snel”weg: een border collie pup. Eenzaam en alleen en rennen als een gek. Nu hebben wij thuis ook 2 border collies dus het lijkt wel dat wij daar op dat moment gewoon rond moesten rijden. Wij zijn dus ook gelijk omgedraaid en hebben de pup opgevangen en meegenomen naar ons hotel. Dorst en honger dat hij had hebben we hem eerst even lekker bij laten komen en eten en drinken gegeven en lekker in bad gestopt om de vuiligheid van zijn lijfje te spoelen. Wat een scheetje was het toch.
Wij zijn vervolgens op zoek gegaan naar een liefdevol gezin wat er wel oren naar zou hebben om een pup in huis te nemen, maar je raadt het al, Grieken zijn niet de grootste hondenvrienden dus onze zoektocht heeft weinig opgeleverd. Toen maar contact met Liesbeth opgenomen om te kijken of zij nog een oplossing voor ons had. Helaas was er op korte termijn niet snel iets te regelen dus maar zelf voor de pup zorgen tijdens de rest van onze vakantie en proberen hem mee terug te nemen naar Nederland. Hier zouden we samen met Liesbeth dan wel zorgen voor een goed baasje. De rest van onze vakantie stond dus in het teken van de hond die we inmiddels Max hadden genoemd.
De hele dag lekker met ons mee, en ’s nachts op onze hotelkamer (gelukkig komen we al jaren in hetzelfde hotel dus voor deze keer wilde ze een hondje wel een keer toelaten). Donderdags naar de dierenarts voor de nodige inentingen, chip en zijn paspoort en toen was Max klaar om enkele dagen later te beginnen aan zijn grote reis. We zouden dus niet met 5 maar met 6 pups naar Nederland gaan. Zondags was het zover, met 6 pups op Heraklion, inchecken en met zijn allen het vliegtuig in. 4 pups in het ruim en 2 (waaronder onze Max) in de handbagage. Gelukkig ging het met alle pups goed en in Nederland aangekomen stonden voor de 5 pups allemaal gelukkige nieuwe baasjes te wachten.
Max ging met ons mee naar huis waar we op zoek zouden gaan naar een geschikte baas want zelf hadden we er natuurlijk al 2, en 3 is net allemaal weer iets anders. Thuis aangekomen was het super om te zien hoe onze eigen honden Max gelijk toelieten op hun terrein. Er werd volop gespeeld en ze hadden het goed naar hun zin met zijn allen. Dat het zo goed zou klikken is natuurlijk alleen maar te hopen. Zondag en maandag zijn we bezig geweest om te zoeken naar een geschikt gezin, maar Max was natuurlijk al een week “ons” hondje dus je raadt het al: Max is lekker bij ons gebleven. We konden gewoon geen afstand meer doen van dit lekkere ventje en zijn er nog steeds super blij mee.
Het had gewoon zo moeten zijn.
Joop en Ingrid Verheij