Manni
Graag wil ik jullie weer eens informeren over mijn lieve huisgenoot uit Kreta.
Hij is nu bijna 10 weken bij me en ik kan me een leven zonder hem echt niet meer voorstellen. 
Wat heb ik een goede keuze gemaakt! Die keuze was op basis van zijn koppie en dat was 100% juist. Ik kan me een keuze voor een rashond niet beter voorstellen. Natuurlijk was de arakterbeschrijving mede een doorslaggevend argument. En ik mag zeggen, dat die helemaal klopte.
Manni is exact, zoals ik mij een lieve, leuke hond gewenst heb. Hij is, na een vrij korte gewenningstijd, een geweldig aanhankelijke hond. Elke avond komt hij voor zijn knuffelkwartiertje naar me toe. Ik moet hem dan, als ik in mijn fauteuil zit, eerst zijn poten op mijn bovenbeen zetten en hem vervolgens met zijn achterwerk omhoogduwen, om op mijn schoot te komen en dan vlijt hij zich genoegzaam en voldaan tegen mij aan om hem te aaien, strelen en te kroelen. De erg lange autoritten naar Zwitserland zijn absoluut geen enkel probleem voor hem. Hij heeft zijn ruime plaats en voelt zich er prima bij. Natuurlijk geef ik hem ruime pauzes, maar kan niet zeggen, dat hij er een probleem mee heeft, dat we zulke lange ritten maken. 
Nee, Manni en ik zijn werkelijk dikke vrienden geworden en ik geloof te mogen zeggen, dat we elkaar nu al niet meer zouden kunnen missen.
Tot zover mijn berichtje.
Groetjes,
Frans