we nemen er GEEN hond bij, maar ja........
4 maart 2007Bjeno was een pup die net in het asiel over de muur van het asiel The Haven op Kreta was gezet, hij zat samen met 3 andere pups bij elkaar. Rebecca (vrijwilligster in het asiel)had verteld dat er weer nieuwe pups waren.
Nu waren we wel vaker in het asiel in Malia geweest en ook als er puppie’s waren, maar het is altijd leuk om te kijken, want niets is toch schattiger dan van die wandelende bolletjes.
Nu hadden voor ons zelf al een aantal jaren besloten dat, als onze golden retrevier van 13 jaar oud ons kwam te ontvallen, we geen nieuwe hond meer in huis zouden nemen, dit omdat wij vele malen per jaar in Kreta verblijven.
Maar zoals ik al schreef, gingen wij kijken, ik liep de bocht om zag Bjeno en dacht, that’s mine. Ik zei maar niets, maar Pascal onze zoon was ook al meteen verkocht.
Ja, dan wordt het 2 tegen 1 (mijn man Mark), we hebben er een paar dagen over gesproken en gedacht, we hadden toch besloten geen hond meer aan te schaffen, ja ik was er toch ook heel standvastig in. Maar Bjeno had iets, wat alles deed veranderen.
Uiteindelijk hebben wij hem geadopteerd, toen wij eenmaal thuis waren, Bjeno kwam een dikke week later, dacht ik waar beginnen we aan, nog een hond erbij, maar toen hij er was verbleekte alles.
Hij is zo een lief innemend hondje, hij luistert goed, was/is absoluut geen lastige pup/puber. Ik zal het zo weer doen, samen met onze andere hond en onze 3 katten heeft hij het hier in Nederland heel gezellig en veel plezier. Als hij oud mag worden, wat wij natuurlijk hopen is de kans heel groot dat hij weer gaat wonen in zijn land van herkomst. Wat natuurlijk niet erg is omdat hij de juiste baasjes heeft getroffen, die hem niet nogmaals over een muur zullen zetten, ook al wonen we dan in Kreta.
Groetjes Diana Mark en Pascal