Niemand had dat ooit gedacht, onze Nala
26 maart 2007Op internet zag ik haar. Het was september. Een zielig koppie met een grote zware ketting om haar nek... lijf aan de magere kant...
Kan ik haar een beter leven geven in Nederland... Een hond waarvan je niet weet wat ze heeft meegemaakt, wat ze denkt, wat ze voelt en wat zij zelf nou wil. Ze heet Nala, Ras: Rottweiler, leeftijd ± 1,5 jaar oud. Gevonden langs de weg. Dat is alles wat ik wist over haar. Na een ’hondentest’op kreta bleek dat ze behoorlijk fel op andere honden kan reageren en wat van haar is, is van haar.
Na vele waarschuwingen van Liesbeth heb ik besloten om het te proberen met Nala. Twee weken later kwam ze door al het goede werk van Ellen aan op schiphol. Ik zie Jolande nog lopen daar met een hele grote bench midden in de nacht rond een uur of twee. Ik kijk in de bench en zie daar twee lichtgevende oogjes door het deurtje kijken. Een beetje onwennig komt ze naar buiten, na bijna 10 uur in die kleine bench te hebben gezeten. Meteen voelde het goed... geen angst, wel nieuwsgierig. Na het overhandigen van haar papieren gingen we op weg naar huis. Welkom in Nederland Nala, je mand staat klaar in je nieuwe thuis.
In de auto had ze heel de achterbank voor haar alleen en zat de hele weg naar huis alleen maar uit het raam te kijken en af en toe in mijn nek te snuffelen. Thuis aangekomen eerst maar een flink stuk lopen, lekker de benen strekken in het park. In huis hadden we alle deuren open gezet zodat ze overal kon kijken en neuzen. ’Oke, hier kan ik eten, hier staat drinken, hier kan ik wel lekker in liggen slapen. Jij bent Sabine dus, mijn bazinnetje en jij bent Mike, mijn baasje. Ja dat gaat wel lukken hier.´ De volgende ochtend wordt ik wakker van een hard gesnurk, ik kijk naast mijn bed en daar ligt een Rottweiler naast me op de grond te slapen....
Nu een half jaar later ligt ze nog steeds naast me als ik wakker wordt en zijn we elkaars beste vriendinnen, Nala gaat braaf zitten, blijft, geeft poot en komt hoog als ik het haar vraag (in ruil voor een koekje natuurlijk) Ze is heel braaf naar andere mensen en kinderen, maar er hoeft niemand ongevraagd binnen te komen want dan staat Nala alert voor je neus.
Ze is lekker aangekomen en zit glanzend in haar vacht. Ze heeft zelfs verkering!! Haar beste twee vrienden zijn Bono de zwarte labrador en Diesel de blonde. Deze twee mannen komen dagelijks kijken of Nala thuis is en dan gelijk een koekje halen. Dit hadden we nooit gedacht omdat Nala het niet zo heeft op soortgenoten. Maar ze speelt er volop mee in het parkje vlakbij ons huis. Bono mag zelfs haar bal even hebben om mee te spelen. Dan is er ook nog Mac de Engelse stafford... die mag zelfs in haar huis binnen en uit haar bak drinken. De tijd zal het leren, maar ik denk dat Nala nog veel vrienden gaat krijgen, zij doet in ieder geval erg haar best!
Nala gaat hier nooit meer weg!!!
Mirtos.. Dank je wel voor ons meissie
Sabine en Mike
Pootje van Nala