De belevenissen van een ex Kretenzer zwerfhond
11 april 2007Het begon allemaal begin februari 2006, mijn 9,5 jarige Boxer kwam geheel onverwachts te overlijden en de stilte is huis werd, ondanks 4 katten, voor mij bijna ondragelijk. Kas, mijn vriend stelde mij voor om eens op internet te kijken, via via kwam ik bij MAP terecht en viel als een blok voor (toen nog) Campbell en Kas vond hem gelukkig ook heel leuk (wel rare oortjes). Maar een hond ongezien aan te schaffen via internet, ik had echt mijn bedenkingen dus heb ik direct telefonisch contact gezocht met Liesbeth en haar de oren van het hoofd gevraagd. Toen Liesbeth vertelde, dat het geen enkel probleem was, om een kattentest met Campbell te doen, was ik om; dat deze stichting zo veel moeite doet om een goede match te maken, gaf mij heel veel vertrouwen.
En toen het lange wachten, vanwege de winter waren er geen charters en heel weinig vluchten vanaf Kreta met zuurstof in het ruim. Eindelijk konden wij op 8 april vorig jaar “ons kind” in Dusseldorf gaan afhalen, wat een spanning! Toen we Gaynor met de bench aan zagen komen, moesten we wel even slikken, hierin paste zeker een volwassen leeuw en dat formaat hond was niet helemaal onze bedoeling. Gelukkig bleek helemaal achterin de bench een bange middenslag hond te zitten, die er door de drukte niet uitwilde en al helemaal geen trek in het meegebrachte eten en drinken had.
Wat was dat kereltje in paniek op het vliegveld, uiteindelijk heb ik hem in de houdgreep genomen en hem letterlijk in de auto gepropt, daar ging hij argwanend op de achterbank liggen kijken, hij durfde ondanks zijn vermoeidheid niet te gaan slapen.
Eenmaal thuis aangekomen, kwam hij wat tot rust, zijn mandje stond klaar en op de bank lag een deken waar hij op kon liggen, de katten vielen ook best mee, maar ‘s avond ging de tv aan en de aanblik van Robert ten Brink was hem teveel, piepend rende hij naar de keuken en na de enge trap samen te hebben overwonnen, stond daar weer een mandje, daar kroop hij lekker in en na een diepe zucht, hebben wij hem de hele nacht niet meer gehoord.
En toen begon het socialiseren, (inmiddels Timber omdat hij op “Campbell” niet reageerde) bleek al wel zindelijk, maar uiteraard was alles nieuw voor hem en dat moest of bestudeerd worden of hij vluchtte er voor weg. Maar Timber leerde snel, in het begin dook hij bijna in de sloot voor een fiets, een week later ontdekte hij, dat je er ook achteraan kan rennen en helaas mocht dat ook weer niet. Van een in aanvang timide hond ontpopte Timber zich tot een heuse waakhond, die blij en enthousiast in het leven staat. Zijn grote vriendin is een inmiddels 6 maanden oud poesje, dat door Timbers intensieve aandacht, denkt dat ze hond is. Hij beschermt de nieuwe puppies in zijn wilde vriendengroepje door dik en dun en heeft zich tot een echte leider ontwikkeld.
Ik heb geen cursus met Timber gedaan, omdat ik geen passende groep voor hem kon vinden, maar sinds een paar maanden doen we behendigheid. Ik vind dat een geweldige speelse manier om de relatie baas – hond te versterken, zelfvertrouwen krijgen, luisteren en vooral samen heel veel lol hebben.
Het zal duidelijk zijn; wij zijn dolgelukkig met Timber en ik hoop dat er nog heel veel honden via MAP geplaatst zullen worden, deze Kretenzers verdienen echt een eigen plekje en ze waarderen het enorm, je krijgt er zoveel van ze voor terug. Marian en Kas